De goudenregen van de Hortus

Deze boom werd decennialang verkocht met een verhaal waar zijn eigen tuin niet meer in gelooft. Een populaire lezing hield het op 1601, geplant in de tijd van de grote botanicus Carolus Clusius, en die mythe kreeg in 1931 een soort bewijs toen een hovenier genaamd Veendorp meerdere vergroeide stammen aantrof met heel veel jaarringen erin en dat als bevestiging las. Later archiefonderzoek van de Hortus zelf concludeerde iets anders: de vergroeide stammen bliezen het aantal ringen op, en de gedocumenteerde aanwijzingen wijzen op de jaren 1720, gezaaid door Herman Boerhaave, dezelfde professor die een paar jaar eerder de tulpenboom van de tuin zaaide. Ruwweg 300 jaar oud dus in plaats van 400, en voor die leeftijd blijft hij bescheiden van formaat, een kleine, onopvallende boom naast de tulpenboom en de ginkgo waar hij de tuin mee deelt. De felgele bloemtrossen uit de vlinderbloemenfamilie zijn in het late voorjaar de enige echte hint dat er onder die gewone stam iets bijzonders zit. Wat het verhaal de moeite waard maakt is niet de statuur van de boom maar de correctie zelf: een instelling met alle reden om het romantischere getal aan te houden, publiceerde juist het minder indrukwekkende dat beter onderbouwd was.