De dadelpruim van de Hortus

Kinderen noemen deze de halloweenboom, en de gaten in de stam hebben een vreemdere geschiedenis dan die bijnaam doet vermoeden. Laat in de negentiende eeuw zaaide een esdoorn zichzelf uit binnen in de stam van de dadelpruim en groeide daar verder. Niemand haalde hem eruit, ruim veertig jaar lang, tot 1931, en de holtes die achterbleven werden toen volgestort met beton. Er gingen nog eens veertig jaar overheen voordat de boomverzorgers van Copijn dat beton weer weghaalden, en zo ontstonden de openingen die je nu ziet. In wat er van de stam over was zijn ijzeren pennen gezet om het geheel bijeen te houden, en dat werk doen ze nog steeds. Het landelijke register van monumentale bomen dateert de boom op 1740, wat hem na de tulpenboom die Herman Boerhaave in 1716 zaaide de op een na oudste van de Hortus botanicus zou maken. Zijn geregistreerde plantperiode is ruimer, 1700 tot 1750, dus lees de leeftijd als ergens tussen de 275 en 325 jaar in hetzelfde bed. Dadelpruimen zijn mannelijk of vrouwelijk, en dit is een mannelijke, dus hij draagt nooit vrucht. De blauwzwarte vrucht waar de soort naar heet, hangt aan een jonger vrouwelijk exemplaar dat de tuin in de varentuin heeft staan. Deze boom biedt een holle stam die door ijzerwerk overeind wordt gehouden en een bijnaam die hij eerlijk heeft verdiend.