De iep van het Malieveld

Een iep uit de jaren dertig van de negentiende eeuw heeft twee epidemieën overleefd die vrijwel alles van zijn soort hebben gedood. De iepziekte is genoemd naar het land dat haar als eerste vaststelde, in de jaren na de Eerste Wereldoorlog, en een tweede, veel agressievere variant kwam in de jaren zeventig en maakte af wat de eerste had laten staan. Samen haalden ze de boom die de Nederlandse straten eeuwenlang had bepaald uit diezelfde straten weg. Deze ging ergens tussen 1830 en 1840 de grond in en staat er nog, op het veld waar het land naartoe gaat om gehoord te worden. Het Malieveld begon als baan voor het maliespel, het bal-en-hamerspel waar de zeventiende eeuw gek op was, en werd de open ruimte midden in Den Haag waar boeren hun tractoren parkeren, vakbonden hun fluitjes meenemen en honderdduizenden mensen zich voor de ene of de andere zaak hebben verzameld. Tussen de demonstraties door staan er kermissen en circustenten. De iep staat er al bijna twee eeuwen aan de rand van, op een paar minuten lopen van de parlementsgebouwen waar iedereen tegen komt schreeuwen, en vrijwel niemand in die menigten heeft ooit omhooggekeken.