De Eik van De Pampel

Hij staat in een omheind nationaal park waar je moet betalen om te wandelen, en juist die twee dingen zijn de reden dat hij er goed bij staat. De Hoge Veluwe is 55 vierkante kilometer zand, heide, stuifduinen en aangeplant bos, in de jaren 1910 bij elkaar gekocht door Anton en Helene Kröller-Müller en later aan de staat overgedragen. Het is omheind, het wordt beheerd, en het is een van de weinige landschappen in Nederland waar je een uur kunt lopen zonder het te verlaten. De Pampel is een plek in het noordwesten ervan, aan de Houtkampweg. De eik valt in de plantperiode 1850 tot 1860, ruim voor de Kröller-Müllers, en hoort dus bij het landgoed- of boerenbos dat hier eerder stond. Op de Veluwe betekent dat meestal dat hij opgroeide op grond die bij mensenheugenis nog heide was, want veel van dit zand lag tot in de negentiende eeuw open en stoof, en werd pas daarna beplant. Een eik die zich op arm zand vestigt, groeit langzaam en zet dicht hout aan, dus zijn stamomtrek doet hem jonger lijken dan hij is. Ga in oktober, en laat de eikels de reden zijn. De wilde zwijnen en herten hier leven ervan.