De Grote Eikenstoof

Dit is geen boomstam. Het is een voet, breed en laag, met een krans stammen die eruit omhoog staan, en het is het oudste levende ding in Ede. Hakhout is wat mensen duizend jaar lang met eiken op arme zandgrond deden, omdat het van een trage boom een oogst maakt die steeds terugkomt. Zaag een eik af tot op de grond en hij gaat niet dood: uit de stronk schiet een dichte krans nieuwe loten op, die tien of twintig jaar later opnieuw worden geoogst voor brandhout, afrasteringen, houtskool en schors voor de looierij. Herhaal dat eeuwenlang en de stronk groeit uit tot een laag, rond platform van oud hout, soms twee of drie meter breed, met een holle kern waar de oorspronkelijke stam is weggerot. De leeftijd zit dus in de voet. De stammen die je ziet zijn jong. Waar ze op staan is misschien twintig keer afgezet en weer uitgelopen. Dit bos staat op topografische kaarten van 1830 tot 1850. In de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw werd het doorgeplant met naaldbomen, en op sommige percelen en langs sommige paden bleven de oude eikenstoven gespaard. Dit is de grootste daarvan, in een rij langs een pad. Kom in de winter, dan zie je de vorm van de voet.