Beuk Marjan

Iemand noemde deze boom Marjan, en die naam belandde in het landelijk register. Dat is iets kleins, en het is niet niks. Bijna elke vermelding in dat register is een soort en een adres. Een handvol draagt een naam, en een naam betekent een mens: iemand hier kende deze beuk goed genoeg om hem een naam te geven, gebruikte die vaak genoeg dat anderen het ook gingen doen, en uiteindelijk kwam hij op een officieel formulier terecht. De boom zelf is een beuk van ongeveer tweehonderd jaar in het Edese bos, ten noorden van de N224, en juist die leeftijd is in dit landschap het interessante. Tweehonderd jaar geleden was een groot deel van de Veluwe open stuifzand, en de bossen rond Ede zijn grotendeels een schepping van de negentiende en twintigste eeuw, aangeplant om de grond vast te leggen en hout te telen. Een beuk uit de jaren 1820 stamt uit het allereerste begin daarvan. Op papier is de beuk ook de verkeerde boom voor deze grond. Hij wil vocht en doet het slecht op droog zand, dus een grote oude beuk hier heeft een beter plekje gevonden dan zijn buren. Gebruik je hand. Die bast is het gladste in het hele bos.