De treurbeuk van de Hortus

Een Engelsman zorgde voor het eerste papieren spoor van deze boom. George Loddiges, een Londense kweker uit een familie die een van de grote handelstuinen van Europa dreef, beschreef hem in 1836, en de Hortus dateert de boom zelf op ongeveer 1840. Het is een treurbeuk, een cultivar met zware hoofdtakken die bijna horizontaal blijven en zijtakken die tot op de grond hangen, geënt op gewone beukenonderstam, want de treurvorm komt niet zaadvast terug. Hij staat pal naast de vijver van de tuin, naast een even oude varenbeuk; samen vormen ze een van de meest gefotografeerde hoeken van de Hortus, dichte groene tenten waar een bezoeker onderdoor kan lopen in plaats van er alleen langs. De ouderdom laat zich de laatste tijd voelen: zijn conditie gaat al jaren achteruit, genoeg om de Hortus er in 1982 een jongere treurbeuk naast te zetten, een geschenk nadat die jonge boom dat jaar op de Floriade in Amsterdam had gestaan, bewust neergezet als opvolger en niet als tweede bezienswaardigheid. Niemand doet hier alsof de oude boom er altijd zal staan. Hij heeft de kweker die hem als eerste opschreef inmiddels ruim een eeuw overleefd, en voorlopig is hij degene die de wandeling waard is.