De moeraseik van het Frederikspark

De moeraseik bereikte de Europese tuinen aan het begin van de negentiende eeuw, wat betekent dat deze, als de datering van het register klopt, tot de eerste generatie hoort die hier is geplant. De band is 1840 tot 1850, dus ruwweg 180 tot 190 jaar oud, en hij staat langs het pad midden aan de noordkant van het Frederikspark. Quercus palustris is makkelijk zodra je er één hebt gezien. De onderste takken strijken naar de grond in plaats van naar het licht te reiken, het blad is ingesneden in diepe smalle lobben met stekelpunten, en de kroon houdt veel langer een nette kegelvorm dan een inheemse eik voor elkaar krijgt. Eind oktober wordt hij dan scharlaken en houdt die kleur weken vast, nadat de lindes en de essen het hebben opgegeven. De Engelse naam van de soort, pin oak, heeft niets met het blad te maken. Die komt van de korte harde pinachtige stompjes dode takjes die langs de stam en de binnenste takken blijven staan, een gewoonte die deze soort heeft en de meeste eiken niet. Van oorsprong is het een moerasboom, uit de natte laaglanden van het Amerikaanse Midwesten, en dat is een van de redenen dat hij het zo goed doet in een land dat op drassige grond is gebouwd. Het landelijke register is de enige bron die we hebben gevonden, dus lees de leeftijdsband als zijn schatting. Er is geen omtrek gepubliceerd.