De populier van de Pettelaarse Schans

Als de telling van het register klopt, werd deze populier rond 1941 geplant, onder de Duitse bezetting dus, en was hij nog een jonge boom toen in het najaar van 1944 de strijd om de stad hier langskwam. Bij welke plantfase hij hoort, staat nergens beschreven waar wij het konden vinden, en dat blijft hier een gat in plaats van dat we het invullen: het fort werd in 1672 gesloopt en in 1959 tot zijn huidige ster omgevormd, en deze boom is bijna twintig jaar ouder dan dat tweede jaartal. Met 28 meter is hij het hoogste dat op de wal staat, met een stam van 4,18 meter omtrek. De Canadapopulier is een kruising van de Europese zwarte populier en de Amerikaanse populier, gekweekt voor hout en windsingels en niet voor parken, en daarom schiet hij zo de hoogte in en is een exemplaar dat ongestoord oud mocht worden zeldzamer dan je bij zo'n alledaagse soort zou denken. Zeven meter verderop staat een tweede Canadapopulier die zichtbaar slanker is, net iets meer dan drie meter omtrek, dus de twee zijn zonder meetlint uit elkaar te houden. Het register noteert de vitaliteit van deze als verminderd. De drie eiken staan een eindje naar het westen op dezelfde wal, en dat maakt de Schans een wandeling en geen losse stop.