De eik van de Pettelaarse Schans

Het aarden werk onder deze eik is jonger dan de eik. De Pettelaarse Schans werd in 1959 herbouwd tot de stervorm waar bezoekers nu over lopen, tijdens de werken waarbij de Zuiderplas werd gegraven, en het register schat deze zomereik op ongeveer 120 jaar, wat betekent dat hij rond 1906 werd geplant en al volgroeid was toen de graafmachines kwamen. De plek zelf is veel ouder dan allebei. Hier stond in de zeventiende eeuw een fort dat in 1672 werd gesloopt, dus de ring van bomen op de wal volgt een plan dat gegraven, geslecht en opnieuw gegraven is. Dan de kanttekening, want die bepaalt of je de goede stam vindt: hierboven staan drie eiken binnen zo'n vijftig meter van elkaar. Dit is de dikste, met 4,21 meter omtrek, maar zijn buur op veertien meter haalt 3,52 en een derde, achtenveertig meter verderop, 3,92, en ze met het blote oog uit elkaar houden is echt lastig. Het betrouwbare ankerpunt is de plataan op twaalf meter, een andere soort met lichte, afbladderende schors die niemand voor een eik aanziet. Alleen het register noemt deze ene boom. De geschiedenis van het fort is goed gedocumenteerd, die van deze eik niet, en eind september ligt de grond onder alle drie hoe dan ook vol eikels.