De olijfwilg van de Amstelkade

De naam klopt twee keer niet: dit is geen wilg en met olijven heeft hij niets te maken. De olijfwilg aan de Amstelkade is een Elaeagnus, een geslacht van struiken die boom kunnen worden, met zilverachtig, wilgvormig blad en kleine geurende bloemen die uitrijpen tot vruchten die op minuscule olijven lijken, vandaar een naam die op beide punten misleidt. Geplant in 1948, drie jaar nadat Nederland uit de bezetting kwam, is hij langs het Amstelkanaal uitgegroeid tot wat de bomeninventarisatie van de stad zelf een exemplaar noemt dat in Nederland uniek is door de combinatie van formaat en leeftijd. Nergens anders in het land is een vergelijkbare gedocumenteerd. Met nog geen 80 jaar is hij met afstand de jongste boom op deze lijst, opgenomen niet om zijn leeftijd maar omdat Elaeagnus zelden de decennia ongestoorde groei krijgt die nodig zijn om boomformaat te bereiken: de meeste exemplaren blijven struik in een tuin in plaats van langs een openbare straat te staan. Het Amsterdamse register van bijzondere bomen rekent hem tot de meest kenmerkende van de stad, een stille onderscheiding voor een boom die de meeste voorbijgangers voor een gewone wilg zouden aanzien, als ze hem al opmerken.