De vleugelnoot van het Rijksmuseum

De architect van het Rijksmuseum plantte deze boom in zijn eigen tuinontwerp, en de boom overleefde elke verbouwing die het museum daarna doormaakte. Pierre Cuypers, die ook het gebouw zelf ontwierp, legde de omliggende tuinen tussen 1884 en 1916 aan in uitgesproken historische stijlen, neorenaissance parterres naast een wilde landschapstuin, en zette rond 1907 een Kaukasische vleugelnoot bij de directeurswoning in de zuidoosthoek. Bij een inventarisatie in 2014 stond de boom ruim 19 meter hoog met een stam van meer dan vier meter omtrek. Toen het museum tien jaar dicht ging voor de renovatie die in 2013 werd afgerond, ontwierp landschapsbureau Copijn de tuinen helemaal opnieuw en had het terrein leeggemaakt kunnen worden voor iets anders. In plaats daarvan bleef de vleugelnoot staan en werd er omheen gebouwd, een van de weinige volgroeide bomen die het hele project doorstond. Als volwassen exemplaar is de vleugelnoot in Nederland nog altijd ongewoon, wat deze boom in hetzelfde kleine gezelschap plaatst als die in het Wertheimpark en op het Amstelveld aan de andere kant van de stad: drie afzonderlijke groepen van dezelfde soort die alle drie oud werden binnen de openbare tuinen van Amsterdam in plaats van te wijken voor iets nieuwers.