De scheve populier van de Weteringschans

Elk jaar inspecteert Amsterdam deze populier en beslist of hij er nog een jaar bij krijgt. Hij helt, zichtbaar en fors, over de Weteringschans heen, en een stam van meer dan vijf meter omtrek die naar een drukke weg overhangt is een vraag die een stad steeds opnieuw moet beantwoorden. Tot nu toe was het antwoord ja. De reden dat dat kan, ligt onder de stoep. Een boom die scheef groeit belast één kant van zijn wortelplaat veel zwaarder dan de andere en reageert door precies daar extra hout aan te leggen waar de trek zit, zodat die wortels tot ankers verdikken. Scheef is niet hetzelfde als instabiel, en deze heeft een eeuw gehad om zichzelf te construeren. De stad snoeit de zware takken aan de wegkant om de belasting laag te houden, en inspecteert hem jaarlijks. Het is een Canadapopulier, een kruising tussen twee andere populieren die rond 1750 in Frankrijk opdook en daarna om zijn snelheid over het hele continent werd geplant. Snelheid is het punt van de soort en meteen de keerzijde: populieren groeien hard, worden groot en zijn niet voor de lange termijn gebouwd, wat een exemplaar van deze omtrek op 116 tot 126 jaar de moeite van het stilstaan waard maakt. De straat waar hij overheen leunt, werd aangelegd op de Amsterdamse stadswallen nadat die tussen 1820 en 1840 waren geslecht, en hield de naam Schans tot 1850. Gratis, altijd aanwezig, en niet te verwarren met de bomen eromheen.