De plataan van de Snouckaertlaan

Een plataan van deze leeftijd op een Nederlandse straathoek is een boom die elk plan voor de grond onder hem heeft overleefd. Het register plaatst hem in de periode 1830 tot 1840. Daarmee stond hij hier al voordat de villawijk om hem heen er was, voordat de Utrechtseweg de weg werd die hij nu is, en voordat bijna alle gebouwen waartussen hij staat werden neergezet. Bijna twee eeuwen op de hoek van de Snouckaertlaan, terwijl de stad zich om hem heen opnieuw indeelde. Platanen krijgen dit werk omdat ze beter tegen een stootje kunnen dan wat ook van hun formaat. Aangestampte grond, wortels die voor kabels worden doorgehakt, strooizout, uitlaatgassen, zware snoei: een plataan haalt er zijn schouders over op en groeit weer aan. De soort is een hybride, waarschijnlijk van de oosterse plataan en de Amerikaanse plataan, en dook in de zeventiende eeuw op in Europese tuinen, als toevalstreffer van twee exotische bomen die bij elkaar in de buurt stonden. De bast verraadt hem, en verklaart ook waarom hij het in de stad redt. Die schilfert af in onregelmatige platen en neemt alles mee wat zich erop heeft afgezet. De stam blijft zo een camouflagepatroon van crème, olijfgroen en grijs dat nooit zwart wordt. De zaadbollen hangen de hele winter aan steeltjes, als kleine harde vruchten.