De rode beuk van de Xaveriuskerk

De kerk werd gebouwd tussen 1881 en 1883. Toen de eerste steen werd gelegd, was de beuk al ongeveer vijftig jaar oud. Daar mag je even bij stilstaan. Bij elke kerk met een grote boom ernaast ligt de gedachte voor de hand dat iemand de boom bij het gebouw heeft geplant. Hier zegt het register uitdrukkelijk dat het andersom zit: met een plantperiode van 1830 tot 1840 is de beuk een halve eeuw ouder dan de kerk, en wie deze grond uitkoos, koos een stuk grond met een volwassen beuk erop. Het register geeft hem ook een gezondheidsoordeel mee, en dat is het doorgeven waard. Het noemt de boom redelijk goed voor zijn leeftijd en voor zijn standplaats in stedelijk gebied. Een zuinig compliment, en een eerlijk. Rode beuken hebben het zwaar in de stad: ondiepe zuigwortels onder de bestrating, strooizout, en geen bladafval dat terug de bodem in kan rotten. Rode beuk is geen soort. Het is een mutatie van de gewone beuk met paars blad, die af en toe in het wild opduikt en daarna door enten wordt vermeerderd. Bijna elk exemplaar dat je tegenkomt, is dus door iemand uitgekozen. In oktober kleurt het paars door naar koper, en dat is de beste week om te komen.