De laatste linde van de Westsingel

Deze linde is hol, van binnen weggerot, en de laatste van zijn rij. Elk voorjaar loopt hij nog volledig uit. De vermelding in het register gold oorspronkelijk voor een hele rij Hollandse lindes langs de Westsingel, geplant ergens tussen 1750 en 1800. Er is er één over. Het bomenwandelingboekje van de gemeente zet een Hollandse linde op precies deze plek bij de brug naar Museum Flehite en dateert hem op 1800, de jonge kant van de periode in het register. Het eerlijke getal ligt dus ergens tussen 225 en 275 jaar, niet op één jaartal waar iemand op kan wijzen. Naast hem zijn inmiddels jonge lindes geplant, en dat maakt de vergelijking makkelijk: dezelfde soort, een fractie van de omvang. Dat hij hol is, is niet het noodgeval waar het naar klinkt. Een linde leeft in zijn buitenste hout, en het hart kan helemaal wegrotten terwijl de boom blad blijft maken. Knotten, de vorm die het register voor deze boom vastlegt, rekt zo'n loopbaan eerder op dan dat het hem bekort. Hij staat voor een museum met in de collectie een geschilderd gezicht op Amersfoort uit 1671, gemaakt zo'n eeuw voordat iemand deze linde de grond in zette. Deze boom is de laatste van de laan die ooit langs de singel stond, en hij doet het werk van allemaal.