De rode beuk bij de poort van de begraafplaats van Voorburg

Bomen houden het langst uit op grond waar nooit gebouwd zal worden. Een begraafplaats is zowat het veiligste adres dat een boom in een Nederlandse plaats kan hebben: geen herontwikkeling, geen wegverbreding, geen nieuwe afvoerbuizen door de wortelschijf, en een beheerder wiens werk altijd al de aanplant omvatte. Deze rode beuk heeft die afspraak al zoiets als anderhalve eeuw bij de ingang van de Algemene Begraafplaats van Voorburg, aan de Parkweg. Het landelijk register dateert de aanplant ergens tussen 1860 en 1870, dus ruwweg 160 jaar, en zegt niets over wie hem koos. De keuze oogt weloverwogen eerder dan toevallig. Een rode beuk is donker, traag, zwaar en vrijwel blijvend, en deze werd bij de poort geplant, waar hij het eerste is wat iedereen passeert bij binnenkomst en het laatste bij vertrek. Beuken tonen hun leeftijd in omvang, niet in hun schors, die tot het einde glad en grijs blijft. Dat maakt een beuk van 160 jaar makkelijk te passeren en moeilijk twee keer te passeren, want de schaal dringt pas door zodra je dichtbij genoeg bent om te overwegen er je armen omheen te slaan. Het terrein is dagelijks open en het is een werkende begraafplaats, houd het bezoek dus rustig. Voorburg hoort bij de gemeente Leidschendam-Voorburg, ten oosten van Den Haag en niet erin.