De rode beuk van het Kenaupark

Deze rode beuk staat voor een negentiende-eeuwse villa met zo'n theatrale, diep purperrode kroon dat hij bijna te bewust gecomponeerd lijkt om echt te zijn, het soort boom dat niet zou misstaan achter een staatsieportret, als de schilders van de Haarlemse Gouden Eeuw het Kenaupark nog hadden meegemaakt. Het park zelf stamt uit 1865 en is ontworpen door vader en zoon Zocher, dezelfde familie die een eeuw eerder de Haarlemmerhout hertekende en de begraafplaats aan de Kleverlaan aanlegde, hier op de plek van de oude stadsvestingwerken, nadat de Haarlemse muren waren gevallen en de grond eronder een nieuwe bestemming nodig had. Het Kenaupark is genoemd naar Kenau Simonsdochter Hasselaer, een Haarlemse vrouw die, met enige historische overdrijving, wordt geroemd om haar aandeel in de verdediging van de stad tijdens het beleg van 1572 en 1573, een van de weinige Nederlandse vrouwen uit die tijd van wie de naam het tot een plein heeft gebracht. Van de beuk zelf is geen precieze plantdatum vastgelegd, al wijzen zijn omvang en het stichtingsjaar van het park op ruwweg anderhalve eeuw groei. Hij deelt het park met monumentale platanen, een cipressengroep, eiken, een walnoot en een groep kastanjes, allemaal onderdeel van hetzelfde oorspronkelijke plantplan waarmee een Haarlemse gemeenteraad van een gesloopte vestinglinie iets sierlijks maakte in plaats van alleen iets functioneels.