De Hongaarse eik van de Oosterbegraafplaats

Het register noemt deze eik niet alleen oud, het zegt ook bij welk decennium van de begraafplaats hij hoort. Gedenkpark De Ooster ging in 1899 open, het noordelijke deel kwam er in 1929 bij, en de Bomenstichting dateert deze Hongaarse eik bij die uitbreiding, wat hem ongeveer honderd jaar oud maakt. Het register geeft er een detail bij dat onderweg de moeite waard is: de naad tussen de oude en de nieuwe grond is nog af te lezen aan de aanleg, en deze boom staat aan de nieuwe kant. Quercus frainetto hoort thuis in Zuid-Italië, de Balkan en Thracië. Op een begraafplaats in Twente is hij een bewuste import: iemand koos hem boven de beuken en eiken die het voor de hand liggende antwoord waren geweest. Hij is hier gegroeid door alles wat Enschede sinds 1930 is overkomen: de oorlog, het langzame sluiten van de textielfabrieken die deze stad hebben betaald, en het opnieuw uitvinden van een stad die iets anders moest worden. De grond eromheen is zelf een rijksmonument, deels beschermd om de parkbomen langs deze paden, al prijst die beschrijving ze als groep en noemt ze deze eik niet. Het bomenregister doet dat wel, als enige bron. Lees de datering dus als het oordeel van het register en niet als een telling die iemand uit het hout heeft gehaald.