Het Beukenberceau van het Van Heekpark

In het Beukenberceau van het Van Heekpark staat geen enkele beuk. De boom die het werk doet, is de haagbeuk, Carpinus betulus, die ondanks zijn naam tot een heel andere familie hoort. De haagbeuk krijgt deze klus vanwege zijn karakter. Hij verdraagt jaar na jaar strak knippen en houdt tientallen jaren een architectonische vorm vast, en daarom grijpen tuiniers in heel Europa naar hem zodra een tunnel een tunnel moet blijven. Er staan er hier ongeveer honderd, in twee geleide rijen, gesnoeid tot een groene gang die de belangrijkste verbinding vormt tussen het G.J. van Heekpark en het Van Lochemsbleekpark ernaast. Wanneer het berceau werd aangeplant, staat echt niet vast. Het landelijke register van monumentale bomen zegt dat het park in 1917 en 1918 werd aangelegd en dat het berceau toen werd gemaakt. De beschrijving van het rijksmonument zegt dat het in 1929 werd aangelegd, aan de zuidoostkant van het bos van het Van Lochemsbleekpark. Of dat één klus is die twee keer is beschreven, of een aanplant die later werd uitgebreid, valt niet vast te stellen, dus beide jaartallen blijven staan. Het park komt voort uit de textielbloei. Tuinarchitect P.H. Wattez ontwierp het voor Gerrit Jan van Heek, een van de fabrikanten wier fabrieken de moderne stad maakten, en Van Heek droeg het in 1918 over aan de gemeente. De fabrieken zijn allang dicht. De tunnel wordt nog steeds geknipt, en beide parken zijn sinds 1995 samen één rijksmonument. Hier loop je doorheen, je staat er niet voor.