De plataan in het park van de Bonifatius

Een plataan in een Drents dorp is een vreemdeling, en dat is juist het interessante. De soort is de stadsboom van Noord-Europa bij uitstek, bij honderdduizenden geplant langs boulevards van Londen tot Wenen, omdat hij bestrating, vervuiling, wortelschade en zware snoei beter verdraagt dan wat dan ook van zijn formaat. Een dorpsboom is hij niet. En hier, in een klein park achter een parochiecentrum aan de Duitse grens, valt er niets te verdragen. Dus is hij gewoon gegroeid, in goede grond, ongesnoeid, met ruimte. Dat levert een vorm op die de meeste mensen nooit aan een plataan zien: breed in plaats van zuilvormig, laag vertakt, en veel breder dan een straatboom van dezelfde leeftijd. Hij is gedateerd 1860 tot 1870 en staat samen met de rode beuk in het park bij de oude pastorie. Van de kerk staat alleen de toren nog. De schors verraadt hem van ver: die schilfert af in onregelmatige platen en laat een vlekkenpatroon van crème, olijfgroen en grijs achter. Op een boom op het schone platteland blijven de lichte plekken lichter, dus hier is hij helderder dan in welke stad ook.