De linde van het Noordeind

Het oudste deel van Emmen is een straat, en dit is de boom die erin staat. Emmen begon als esdorp op de zuidoostflank van de Hondsrug, de lange zandrug dwars door Drenthe. Zo'n dorp draaide om een gedeelde akker, de es, die eeuwenlang werd opgehoogd met plaggen en mest tot er genoeg grond lag om te verbouwen, op wat verder heide was. Het Noordeind was het begin, met aan weerszijden de karakteristieke Drentse boerderijen. De meeste zijn verdwenen. De linde bleef. Het register oppert dat hij rond 1790 is geplant. Een dorpslinde was in dit deel van het land nooit alleen sierlijk groen. Het was het verzamelpunt: schaduw in de zomer, een plek om te staan en zaken af te handelen, soms de plek waar recht werd gesproken, en altijd het punt waarmee je iemand de weg wees. Daarom zijn er zoveel ouder dan de huizen eromheen. Niemand kapt de boom waar iedereen bij afspreekt. Kom in juli, als hij bloeit. Lindebloesem op een windstille avond is zwaar en zoet en draagt over de hele lengte van een dorpsstraat. Het is een van de weinige zintuiglijke ervaringen hier die sinds 1790 niet zijn veranderd.