De witte paardenkastanje van de Boogjes

Om bij deze te komen loop je door een gebouw. De kastanje staat in een gemeenschappelijke tuin midden in een bouwblok zonder enige straatzijde, en het register kan hem alleen plaatsen door de vijf straten te noemen die hem insluiten: Boogjes, Ruitenstraat, Voorstraat, Botgensstraat en Kleine Spuistraat. Een doorgang vanaf een van die straten is de weg naar binnen. Hij is tussen 1880 en 1890 geplant, wat hem ruwweg 136 tot 146 jaar oud maakt, en hij is van de gemeente en niet van een van de huizen eromheen, en daarom markeert het register hem als een boom die je mag bezoeken. Luchtfoto's laten het binnenterrein zien als een echte tuin en niet als een achterplaats: volgroeide bomen, en wat op een kleine vijver lijkt. Dordrecht heeft minstens drie oude paardenkastanjes die met elkaar worden verward, en het is de moeite om helder te zijn welke dit is. Niet die op het Willem Kes Plantsoen bij theater Kunstmin, bijna twee kilometer verderop. Niet de kastanje uit 1830 die tijdens de werkzaamheden aan de Koningstunnel in de jaren negentig tachtig meter is opgetild en verplaatst, en waar de plaatselijke bomenvereniging nog altijd mensen langs leidt. Dit is die van de binnentuin, uit het zicht van elke straat die eromheen loopt.