De paardenkastanje van de Casinotuin

Vijf paardenkastanjes staan binnen zestig meter van elkaar langs dit stuk van de Casinotuin, en dit is met duidelijke voorsprong de dikste: vier meter omtrek tegen zo'n drieënhalf voor de volgende. Dat is het herkenningsteken en meteen ook de grens ervan. Met vijf vergelijkbare bomen op een korte wandeling moet je stammen vergelijken in plaats van hem vanaf het pad aan te wijzen. De groep is een rij overlevers en geen vaste laan, want het park is al een van zijn monumentale kastanjes kwijtgeraakt, die op de hoek bij het Nachtegaalslaantje omging. Het register schat deze op ongeveer een eeuw en 24 meter hoog, met een vitaliteit die als verminderd staat genoteerd. Dat is gewoon bij oudere Nederlandse paardenkastanjes: de soort zit al twintig jaar onder de bloedingsziekte en de mineermot, en een exemplaar dat vier meter omtrek haalt zonder dat een van beide hem fataal wordt, heeft het goed gedaan. Geen andere bron dan het gemeentelijke register noemt deze ene boom, en daarom staat hij hier met een kanttekening en niet als gedocumenteerd. Twee weken in mei bloeit de hele groep tegelijk, witte kaarsen rechtop boven elke kroon, en dan doet de vraag welke stam het dikst is er helemaal niet meer toe.