De Libanonceder van Angerenstein

Deze ceder werd geplant toen Angerenstein nog iemands particuliere buitenplaats was. Het landelijk register legt de aanplant tussen 1750 en 1800, wat hem met ruime voorsprong de oudste boom van deze hoek van Arnhem maakt, ongeveer 250 jaar. Dat is een lang leven voor een Libanonceder in Nederland, en een lange tijd om de eigendom onder zich te hebben zien veranderen. Angerenstein was het grootste deel van zijn bestaan een buitenplaats. Het werd in 1921 opengesteld voor publiek, en in 1941 verkochten de laatste particuliere eigenaren het hele landgoed aan de gemeente Arnhem, wat verklaart waarom de vraag die mensen meestal stellen, of je er mag lopen, een simpel antwoord heeft. Ja, gratis, elke dag. Onder geschiedenis heeft het register niets genoteerd. Een ceder heeft dat eigenlijk niet nodig. De soort draagt zijn eigen architectuur, lagen platte horizontale takken op elkaar gestapeld, precies waarom landgoedeigenaren ze voor hun huizen plantten, en waarom deze nog altijd als een bewuste keuze oogt, tweeënhalve eeuw later. Het is een van vier monumentale bomen binnen zo'n honderd meter hier, samen met een tulpenboom, een Japanse esdoorn en een eik bij de vijver. Doe ze als één lus, acht minuten lopen vanaf station Arnhem Presikhaaf.