De Koeweide-eik van Ockenburgh

Iemand schreef een boeklang gedicht over dit landgoed, anderhalve eeuw voordat de eik geplant werd. Jacob Westerbaen, een Haagse arts die dichter werd, bouwde Ockenburgh in 1654 in de duinen achter Loosduinen en publiceerde daarna duizenden regels over zijn eigen terrein, wandeling voor wandeling, boom voor boom. De eik kwam veel later. Het register zet hem in de jaren tien van de negentiende eeuw, wat hem ruim twee eeuwen oud maakt, groeiend aan de noordkant van de Koeweide, de oude koeienwei naast het landhuis. Wat hij heeft zien gebeuren, is de trage overgang van het landgoed naar publiek bezit. Ockenburgh ging van particulier lusthof naar camping naar gemeentepark, en het huis zelf stond jaren te verkommeren voordat het werd hersteld. De duinen erachter werden tijdens de Duitse bezetting versterkt, toen de Atlantikwall langs deze kust liep en grote stukken landschap daarvoor werden geruimd. De eik hield zijn plek aan de rand van de weide door dat alles heen. De stad is nu eigenaar van het landgoed en de hekken en paden zijn gratis, wat dit tot een van de weinige tweehonderd jaar oude bomen van het land maakt waar je op elk uur van elke dag naartoe kunt lopen.