De tamme kastanje van de begraafplaats Daalseweg

In 1884 vroegen vier katholieke parochies de Nijmeegse gemeenteraad toestemming voor een gezamenlijke begraafplaats aan de Daalseweg, en de bisschop van 's-Hertogenbosch wijdde het terrein in juni van het jaar daarop. Stadsarchitect Jan Jacob Weve ontwierp de aanleg rond twee brede paden die elkaar haaks kruisen, omzoomd met rode beuken waartussen hij zelf begraven ligt, en deze tamme kastanje aan de westkant stamt ongeveer uit datzelfde stichtingsdecennium. In 1948 sloot de begraafplaats voor nieuwe begravingen toen elders een opvolger openging, en veel graven werden later geruimd voor woningbouw, maar het terrein bleef intact genoeg om in 2002 rijksmonument te worden. De geschiedenis hier is zwaarder dan op de meeste begraafplaatsen: 300 slachtoffers van het bombardement op Nijmegen in februari 1944, een aanval die op één middag ongeveer 800 mensen het leven kostte, liggen hier begraven. De tamme kastanje hoort hier van nature niet zo ver noordelijk thuis; de Romeinen brachten hem mee om de eetbare vruchten. Deze heeft het hele werkzame leven van de begraafplaats meegemaakt en alle decennia daarna, waarin het terrein beschermd erfgoed werd in plaats van een plek waar nog begraven wordt. Hij staat in de open ruimte, gratis te bezoeken tijdens de gewone openingstijden, op korte loopafstand van de gedenkkastanje van het Julianapark.