De treurbeuk bij de vijver

Ga erin staan. Daar is een treurbeuk voor, en bijna niemand doet het. De takken van een volwassen exemplaar buigen naar buiten en vallen dan rondom recht naar de grond, zodat je een groene tent hebt van misschien vijftien meter doorsnee, met een kale vloer en een stam in het midden. Kinderen hebben dat meteen door. Volwassenen lopen erlangs. De treurbeuk is een cultivar en geen soort: een mutant die door enten wordt vermeerderd, zodat elk exemplaar een kloon is van een origineel dat in de achttiende eeuw ergens in Europa werd gevonden. De entplaats is meestal te zien als een verdikking laag aan de stam. Hij groeit net als een gewone beuk, alleen kan hij zijn takken niet omhooghouden. Laat je hem zijn gang gaan, dan gaat hij afleggen: een tak die op de grond rust, schiet wortel en wordt een nieuwe stam, zodat een oude treurbeuk langzaam over een gazon naar buiten kan wandelen. Deze staat aan de noordoostkant van de vijver bij Het Bouwhuis, geplant tussen 1900 en 1910, op grond die sinds 1536 gedocumenteerd is. Duik aan de vijverkant onder de rok door en kijk tussen de bladeren door terug naar het water.