De linde van de Zijpendaalseweg

Bijna elke linde langs een Nederlandse straat is een hybride. Deze niet. Tilia cordata is de winterlinde, de soort die daadwerkelijk inheems is in de Lage Landen, en hij staat aan de Zijpendaalseweg een paar honderd meter van een Hollandse linde bij het Watermuseum, wat de wandeling ertussen tot een gratis les maakt in het uit elkaar houden van de twee. Draai een blad om. De winterlinde draagt kleine roestkleurige haarpluisjes in de hoeken waar de nerven samenkomen en houdt een schone stam, terwijl de Hollandse linde een woud aan wortelopslag rond zijn eigen voeten opwerpt. De rest van wat bekend is past in één regel. Het landelijk register van monumentale bomen dateert de aanplant tussen 1920 en 1930, wat hem ongeveer een eeuw oud maakt, en laat het geschiedenisveld leeg. Hij groeide op beschermde grond: Sonsbeek, Zijpendaal en Gulden Bodem staan samen geregistreerd als één rijksmonumentaal complex van historisch parklandschap, en dit stuk weg is de naad tussen dat park en de stad. Geen enkele bron buiten het register heeft deze boom opgeschreven, dus behandel de band jaren twintig als de schatting van één instantie en niet als een datum. Heb je een oudere foto van deze berm, dan zien we die graag. Gratis, openbaar, ongeveer tien minuten lopen vanaf het station.