De Poortwachters

De buurt noemt ze Hans, Grietje en de Heks, en Arnhemse verhalenvertellers schrijven het planten van deze drie tamme kastanjes graag toe aan Karel van Egmond, de laatste zelfstandige hertog van Gelre, die ze eigenhandig zou hebben gepoot. De data spreken dat tegen: van Egmond stierf in 1538, en deze bomen, met omtrekken van 750, 718 en 472 centimeter, zijn eerder zo'n 370 jaar oud, geplant tussen 1650 en 1700 bij de poort van Huis Zypendaal. De naam die is blijven hangen is De Poortwachters, want al bijna vier eeuwen moet iedere kasteelbezoeker eerst tussen hen door lopen. De bijnamen Hans en Grietje volgen dezelfde logica: de twee dikste, die naast elkaar staan, zijn het goed doorvoede stel, en de magerste van de drie is de achtergelaten heks. Ze overleefden een brand in 1945, het jaar waarin geallieerde troepen Arnhem eindelijk bevrijdden na de slag om de stad het najaar daarvoor, en ze overleven verder alles op dezelfde manier als altijd, geworteld precies waar het pad je langs hen dwingt. In 2024, bij het 125-jarig bestaan van Park Sonsbeek, verbonden kunstenaars sensoren aan zes bomen in het park voor een tijdelijke route genaamd Arnhemse Bomen Vertellen, die de sapstroom en stambeweging van elke boom vertaalde naar geluid; de Poortwachters waren het eerste punt op die route.