De Turner-eik van de Hortus

Deze eik laat zijn blad in de herfst niet vallen. Hij houdt het vast, donker en leerachtig, de hele Nederlandse winter door, en laat het pas in het voorjaar los wanneer de nieuwe groei het oude blad fysiek van de twijg af duwt. De Turner-eik is een hybride die eind achttiende eeuw in een Engelse kwekerij werd opgekweekt, een kruising tussen de groenblijvende steeneik van de Middellandse Zee en de zomereik van Noord-Europa, en hij nam van beide ouders de helft van zijn habitus over. Hij groeit langzaam en stopt rond de tien meter, wat voor een eik helemaal niets is. De eikels hangen aan lange stelen. De entplaats is nog zichtbaar, zo'n dertig centimeter boven de grond, de naad waar een kweker deze boom aan andermans wortels heeft gezet. Wanneer dat gebeurde, is omstreden. Het Amsterdamse register van beschermde bomen zegt 1865; de gids van de Bomenstichting voor de monumentale bomen van de stad zegt 1895. Dertig jaar verschil, dezelfde boom, en geen van beide laat zien hoe ze eraan komen, dus lees de leeftijd als ergens tussen de 130 en 160 jaar. Hoe dan ook stond hij hier al een eeuw voordat de Universiteit van Amsterdam de tuin in 1987 losliet en een particuliere stichting hem overnam, wat verklaart waarom het register een private eigenaar noemt en niet de stad. Januari is de maand om te komen, wanneer de rest van de tuin kaal is en deze niet. Toegang vraagt een kaartje voor de Hortus.