De boomhazelaar van de Hortus

De Bomenstichting noemt dit de oudste en dikste boomhazelaar van Nederland: geplant in 1795, en vandaag drie meter in omtrek. Daarmee is hij twee eeuwen jonger dan de Hortus zelf, die hier sinds 1638 zeldzame en lastige planten kweekt, maar ouder dan bijna alles wat er verder in de tuin staat. De boomhazelaar komt oorspronkelijk uit Klein-Azië en de Balkan, een verwant van de kleine hazelaar die de noten levert, maar dan gebouwd op eikenschaal: piramidaal, breed van kroon, in staat om veertig meter te halen. Deze bloeit in januari, wanneer zijn mannelijke katjes hangen en stuifmeel loslaten terwijl de rest van de tuin er kaal bij staat, een kleine voorstelling waar bijna niemand een bezoek op plant. Het plantjaar 1795 en de stamomtrek van 300 centimeter komen allebei uit de administratie van de tuin zelf en niet uit een onafhankelijke opname, dus lees het cijfer als de eigen claim van de Hortus en niet als een vonnis. Hij groeit een paar minuten van de broodboom van de tuin, zelf richting drie eeuwen oud, waardoor twee van de oudste levende wezens van Amsterdam nu dezelfde hoek van de Plantage delen. Toegang kost een kaartje voor de Hortus, zoals altijd: zeldzame planten zijn hier nooit gratis te zien geweest.