De eik aan de vijver van Randenbroek

Twee tellingen zetten deze eik twee eeuwen uit elkaar. Het landelijke register van monumentale bomen plaatst de aanplant in de jaren 1860, wat hem ongeveer 160 jaar oud maakt. De lijst van een lokale bomenkenner, die ons in oktober 2026 via IVN Amersfoort bereikte, noemt hem de oudste boom van de stad en dateert hem op 1650, wat hem ongeveer 375 jaar zou maken. Deze pagina geeft ze allebei. Als de lokale datum klopt, ging de eik de grond in toen de schilder en architect Jacob van Campen, die het stadhuis van Amsterdam ontwierp, hier woonde. Hij kreeg Randenbroek in 1626 in leen, maakte het huis weer bewoonbaar nadat keizerlijke troepen het bij de bezetting van Amersfoort in 1629 hadden laten uitbranden, en maakte van een boerderij op drassige grond een lusthof met visvijvers, fonteinen, boomgaarden en een wijnberg met meer dan veertig soorten druiven. Bij de verkoop in 1739 noemde de aankondiging de beplanting van eik, iep en beuk. Na 1814 werd de formele tuin omgevormd tot landschapspark, met nieuwe paden en vijvers, en werden er bomen gekapt om daar ruimte voor te maken. Deze staat achter het huis aan de oever van de vijver, 5,34 meter in omtrek en 25 meter hoog volgens het register. In 2002 noteerde het register dat de dode toppen eruit waren gehaald, waardoor de kroon min of meer de vorm van een kandelaber kreeg.