De paardenkastanje van het Willem Kes Plantsoen

In mei zet deze boom zijn witte bloemkaarsen recht voor een theateringang neer, wat voor een kastanje een aardig staaltje enscenering is. Het landelijke register noteert hem als witte paardenkastanje, geplant ergens tussen 1880 en 1890 en dus ruwweg 136 tot 146 jaar oud. De gemeente is eigenaar, het dossier markeert hem als bezoekbaar, en de reden voor zijn beschermde status is simpelweg dat hij monumentaal is. Onder geschiedenis is het veld leeg, en dat is ook de regel waar een stamomtrek zou staan. Voor een boom van dit formaat op openbare grond in de oude binnenstad is dat een gat dat iemand met een meetlint in een minuut zou kunnen dichten. Hij deelt het Willem Kes Plantsoen met een plataan uit dezelfde plantperiode, op ongeveer 25 meter afstand, wat van de twee samen één kort errand maakt vanaf het theaterplein. Beide staan sinds de jaren 1880 voor theater Kunstmin, door twee wereldoorlogen en elk publiek dat er sindsdien is gekomen en gegaan. Dordrecht wijst bezoekers er zelf naartoe. De Bomenridders route, de eigen bomenwandeling van de stad, noemt de stop met droge woorden: witte paardenkastanje, theater Kunstmin, Sint Jorisweg 76. Kom in mei voor de bloemen, of in oktober als de kastanjes vallen.